A beleza e outras categorías non menos importantes e a ter en conta na literatura
Chamamos ARTE á actividade espiritual que tende a dotar as creacións humanas dunha forma bela.
A ESTÉTICA é a ciencia que se ocupa do belo
BELO é, segundo Santo Tomás, aquilo que o contemplalo procura pracer espiritual inmediato.
Hai dúas clases de beleza: A natural e a artística. A primeira é a que se presenta nos seres e fenómenos da natureza: Exemplo: Unha posta de sol, unha fervenza, unha flor
BELEZA ARTÍSTICA é a que produce o home: Exemplo: Unha estatua, unha sinfonía, un poema.
A FEALDADE pode ser tamén natural ou artificial. A primeira podémola atopar ao mirar a noso arredor, o cal non quere dicir que sexa para todos igual. A segunda preséntase como resultado falido dunha intención artística. Exemplo: Algunhas esculturas, cadros presentados nalgunha exposición, poemas publicados en revistas e xornais, música escoitada na radio ou vista na televisión.
Ademais do belo e do feo, esisten outras categorías moi importantes:
-Exemplo: O sublime, o maxestoso, o bonito, o gracioso, o tráxico, o patético, o dramático, o cómico, o ridículo, o humorítico, o satírico, o irónico ou o plaxio
SUBLÍMEO é a impresión que arrepía o espírito polo seu carácter sobrenatural.
O MAXESTOSO é beleza unida a grandeza
LINDO ou BONITO é beleza das cousas pequenas.
O GRACIOSO engade ao deleite alegría superficial.
O TRÁXICO xorde da loita do home contra a adversidade.
O PATÉTICO produce horror ao contemplalo.
O DRAMÁTICO despréndese un conflito doloroso, pero dentro duns límites.
O CÓMICO excita á risa aberta.
O RIDÍCULO choca cunha situación normal.
O HUMORÍSTICO é a impresión que produce o absurdo cando se describe como cousas normais.
O SATÍRICO é unha crítica de costumes ou defectos
O IRÓNICO ese humor que inclúe sátira e, ás veces con censura.
O PLAXIO é a copia ou imitación dun modelo, con pretensións de orixinalidade.
Outros artigos:
-O poeta como un pequeno Deus
-O deseño dun poema
